Beyləqanın Tatalılar kəndində dünyaya göz açan Süleymanlı Fazil Allahverdi oğlu uşaq yaşlarında ailəsi ilə birlikdə Bakıya köçdü. Paytaxtın gurultulu küçələri onun taleyini yazmağa başladı. 2014-cü ilin yanvarında MMA ilə tanış olan Fazil, əvvəlcə sadəcə həvəskar maraqla idman zalına qədəm qoydu. Amma həyat ona başqa bir yol yazmışdı: peşəkar arenaların, qələbə və məğlubiyyətlərin, tər və qanla yoğrulmuş mübarizələrin yolu.



Zəif, arıq bir uşaqdan “Bəyaz Aslan” doğuldu. Ağ — saflığın, təmizliyin rəmzi; Aslan — gücün, iradənin, hakimiyyətin simvolu. Fazil bu iki mənanı öz varlığında birləşdirərək həm idman zalında, həm də həyat meydanında öz yolunu açdı. O, gecəsini gündüzünə qataraq həm təhsilini davam etdirdi, həm də idman zalında öz ruhunu möhkəmləndirdi.

Onun qələbələri rəqəmlərlə danışır: 10 dəfə Bakı çempionu oldu, 30 dəfə müxtəlif turnirlərin birincisi oldu, 1 dəfə Respublika çempionu oldu, 3 dəfə Respublika ikincisi oldu, 2 dəfə Respublika üçüncüsü oldu. Bu rəqəmlər sadəcə idman statistikasının quru göstəriciləri deyil, bir insanın həyatında dönüş nöqtəsi idi. Artıq onunla bərabər valideynləri, sevdikləri də həmin həyəcanı, sevinci yaşamağa başladılar. Günlər keçdikcə azarkeşləri çoxaldı, amma Fazil hər dəfə qalib olanda bir şeyi unutmadı: Azərbaycan Respublikasının himnini eşidərək bayraq qarşısında diz çöküb onu öpmək və qürurla “Yaşasın Azərbaycan!” demək.

Bu anlar sadəcə bir idmançının jesti deyildi. Bu, bir millətin ruhunun təcəssümü idi. Bayraq onun üçün parça deyildi — şəhidlərin qanı, torpağın müqəddəsliyi, xalqın iradəsi idi. Fazil bayrağı öpərkən bütün bir millətin qürurunu öpürdü.

İnsanın ən böyük rəqibi öz içindəki qorxudur; onu məğlub edən, hər arenada qalibdir. Qələbə medallarda deyil, bayraq öpüşündədir. Zəiflik gücə çevriləndə, insan öz taleyini millətin qüruruna bağlayır. Aslan olmaq üçün güc kifayət deyil; iradə və vətən sevgisi də lazımdır. Hər bir idmançı öz bayrağını qaldıranda, bütün millət onunla yüksəlir. Torpaq sevgisi insanı zirvəyə aparan ən böyük qüvvədir.

Fazilin hekayəsi oxucuya bir mesaj verir: zəiflik gücə çevrilə bilər, qorxu ümidə çevrilə bilər, həyat isə bir millətin qüruruna çevrilə bilər. “Bəyaz Aslan”ın hekayəsi bir çağırışdır: hər birimizin içində bir aslan yatır. O aslanı oyatmaq üçün iradə, sevgi və vətənə bağlılıq kifayətdir. Fazilin hər addımı Azərbaycan gəncliyinə bir çağırışdır: qalib olmaq sadəcə özünü aşmaq deyil, həm də millətin bayrağını zirvəyə qaldırmaqdır.

Oxucu bu hekayəni oxuduqca qürurlanır, çünki Fazilin mübarizəsi bir insanın taleyindən daha böyükdür — bu, bir millətin ruhunun salnaməsidir. Onun diz çökərək bayrağı öpməsi, himn sədaları altında “Yaşasın Azərbaycan!” deməsi, hər bir Azərbaycanlının qəlbində milli qürur alovunu yandırır. Bu alov sönməzdir, çünki o, torpaq sevgisindən, vətən sevgisindən doğur. Və bu hekayə bizə bir həqiqəti xatırladır: insan öz taleyini yazarkən, əgər onu vətən sevgisi ilə yoğurursa, həmin taleyin səhifələri bir millətin qürur kitabına çevrilir. Fazilin adı isə bu kitabda “Bəyaz Aslanın Qələbə Salnaməsi” kimi əbədi yaşayacaq.

Mövsümağa Ədalətoğlu
AJB-nin üzvü
Yazıçı-publisist