21 Fevral – Beynəlxalq Ana Dili Günü münasibətilə R.Əliyev adına 3 nömrəli tam orta ümumtəhsil məktəbində keçirilən tədbir təkcə təqvim tarixinin qeyd olunması deyildi. Binəqədi rayonunda baş tutan bu görüş mənəvi yaddaşın oyadılması, milli kimliyin xatırladılması və gələcək nəsillərə ötürülməsi baxımından əsl maarifçilik hadisəsinə çevrildi.
Bu gün zalda səslənən hər söz, hər misra, hər musiqi sədası bir həqiqəti təsdiqləyirdi:
Ana dili – millətin nəfəsi, tarixinin səsi və gələcəyinin zəmanətidir.
Ziyalıların sözü – düşüncənin istiqaməti
Tədbirə qatılan tanınmış ictimai və mədəni xadimlərin çıxışları mərasimin ideya yükünü daha da dərinləşdirdi.
İştirakçılar arasında Sabir Rüstəmxanlı, Şəmsəddin Küzəci, Azər Həsrət, Mövsümağa Abasov, Şamil Sabiroğlu, Əziz İsmayılov və digər ziyalılar yer alırdı.
Sabir Rüstəmxanlı gənclərə müraciət edərək bildirdi ki, dili qorumaq yalnız mədəni vəzifə deyil, milli məsuliyyətdir. Onun sözləri tədbirin ideyasını bir cümlədə ifadə etdi:
“Dilini qoruyan xalq öz varlığını qoruyur.”
Şəmsəddin Küzəci isə ana dilini insanın mənəvi vətəni adlandıraraq vurğuladı ki, millət əvvəlcə sözündə yaşayır, sonra torpağında. O qeyd etdi ki, ana dilini unutmaq tarixdən uzaqlaşmaq deməkdir.
Bu çıxışlar sadəcə nitq deyil, gənclərə ünvanlanmış mənəvi çağırış idi — kökünü tanı, sözünü qoru, özünü itirmə.
Məktəb – milli şüurun formalaşdığı məkan
Tədbirin təşkilində məktəb rəhbərliyinin və kollektivinin yaratdığı səmimi mühit xüsusi diqqət çəkirdi. Burada rəsmi protokol yox, doğmalıq hiss olunurdu.
Müəllim və şagird münasibətlərindəki hörmət və birlik tədbiri klassik mərasimdən çıxarıb ailəvi milli bayrama çevirmişdi.
Bir daha aydın oldu ki, məktəb yalnız dərs keçilən yer deyil —
o, millətin kiçik modeli, milli dəyərlərin ötürüldüyü canlı mərkəzdir.
Uşaqların səsində gələcək danışdı
Tədbirin ən təsirli hissəsi şagirdlərin çıxışları oldu.
Onların söylədiyi şeirlər, ifa etdiyi milli rəqslər və hazırladıqları əl işləri sübut etdi ki, ana dili yalnız dərslikdə deyil — qəlbdə yaşayır.
Səmimi səslə oxunan misralar, həyəcandan titrəyən sözlər və gur alqışlar bir mənzərə yaratdı:
burada gələcək nəsil dili öyrənmir — onu yaşayır.
Dil – milli varlığın qalası
Tarix göstərir ki, dövlətlər bəzən zəifləyir, sərhədlər dəyişir, nəsillər əvəzlənir.
Amma dil yaşayan yerdə millət yaşayır.
Ana dili yalnız danışıq vasitəsi deyil:
o, xalqın yaddaşıdır,
mədəniyyətin daşıyıcısıdır,
düşüncənin formasıdır,
mənəviyyatın sığınacağıdır.
Dil itərsə tarix susar, kimlik solur, yaddaş silinir.
Bu tədbir isə əksinə — yaddaşın yaşadığını, sözün qorunduğunu və milli ruhun diri qaldığını göstərdi.
Nəticə
Binəqədidə keçirilən bu mərasim sadəcə bir məktəbin uğuru deyil, bütöv cəmiyyətin mənəvi mövqeyinin ifadəsi oldu.
Burada səslənən hər kəlmə gələcəyə ünvanlanan bir mesaj idi:
Dilini sevən xalq heç vaxt yox olmaz.
Çünki söz yaşayan yerdə millət yaşayır.
Sonda bu tədbiri yüksək səviyyədə təşkil etdiyinə görə məktəbin rəhbərliyinə dərin minnətdarlığımızı bildiririk.
Mənbə: RealMedia.info